Καθεδρικός Ναός Αγίου Γεωργίου Στοκχόλμης
Κυριακή, 18 Ιανουαρίου 2026
Θεοφιλέστατε,
Μουσικολογιώτατοι,
Αγαπητοί μου Αδελφοί,
Αγαπημένα μας παιδιά,
Το σημερινό Ευαγγέλιο μάς φέρνει μπροστά σε μια συγκλονιστική εικόνα ανθρώπινου πόνου αλλά και Θείας φιλανθρωπίας, τη γνωστή θεραπεία των δέκα λεπρών.
Άνθρωποι στιγματισμένοι, αποκλεισμένοι από την κοινωνία και τη λατρεία, στέκονται «πόρρωθεν» και με μια φωνή κράζουν: «Ἰησοῦ ἐπιστάτα, ἐλέησον ἡμᾶς».
Ο Χριστός δεν τους απορρίπτει. Τους στέλνει στους ιερείς και, καθώς υπακούουν, καθαρίζονται.
Δέκα θεραπεύονται, όμως μόνον ένας επιστρέφει, για να ευχαριστήσει τον Θεό κι αυτός είναι αλλογενής. Τότε ο Κύριος του λέει τα λόγια που αποκαλύπτουν το βάθος του θαύματος: «ἡ πίστις σου σέσωκέ σε».
Οι εννέα έλαβαν την ίαση του σώματος, ο ένας όμως έλαβε τη σωτηρία της ψυχής, γιατί η ευχαριστία δεν είναι απλώς καλή ανατροφή, είναι στάση πίστεως, είναι αναγνώριση του Θεού ως πηγής της ζωής μας. Ο ευγνώμων θεραπευθείς συναντά τον Σωτήρα Χριστό!
Σήμερα η Εκκλησία μας τιμά τον μεγάλο Πατέρα και Διδάσκαλό της, τον Άγιο Αθανάσιο τον Μέγα. Ο Άγιος Αθανάσιος δεν υπήρξε απλώς θεολόγος του νου, αλλά θεολόγος της σωτηρίας.
Στο έργο του «Περί Ενανθρωπήσεως του Λόγου», συνοψίζει όλο το μυστήριο του Χριστού με μία φράση: «Αὐτὸς γάρ ἐνηνθρώπησεν, ἵνα ἡμεῖς θεοποιηθῶμεν», δηλαδή, ο Θεός έγινε άνθρωπος, για να γίνει ο άνθρωπος θεός κατά χάριν!
Αυτό ακριβώς βλέπουμε και στο σημερινό Ευαγγέλιο. Ο Χριστός δεν ήλθε μόνον για να θεραπεύσει πληγές, αλλά για να μάς εισαγάγει σε νέα ζωή, σε κοινωνία με τον Θεό.
Η κάθαρση των λεπρών είναι σημείο της βαθύτερης θεραπείας που προσφέρει ο Χριστός, της αποκατάστασης δηλαδή του ανθρώπου στην κοινωνία με τον Θεό.
Ο ένας λεπρός που επιστρέφει και δοξάζει τον Θεό κάνει το πρώτο βήμα αυτής της πορείας. Με την ευχαριστία του ανοίγει την καρδιά του στη χάρη και οδηγείται στη σωτηρία.
Όπως και ο Άγιος Αθανάσιος, που μέσα σε διωγμούς, εξορίες και αδικίες, δεν γόγγυσε, αλλά έμεινε πιστός, ευχαριστιακός, δοξολογικός, ομολογώντας την αλήθεια του Χριστού, έτσι κι εμείς σήμερα, ας μην ζούμε αποκλειστικά ως άνθρωποι που ζητούν βοήθεια από τον Θεό, αλλά ως άνθρωποι που επιστρέφουν, για να Τον ευχαριστήσουν και να Τον δοξάσουν.
Εύχομαι, δια πρεσβειών του Αγίου Αθανασίου, να αποκτήσουμε καρδιά ευγνώμονα, πίστη ζωντανή και ζωή που να οδηγεί, όχι μόνο σε πρόσκαιρη ίαση, αλλά στη σωτηρία και τη θέωση που χαρίζει ο Χριστός. Αμήν!
